symbolizującą honor szpadę(Mam już honor, bo mam szpadę, z którą mogę was ścigać) – lasce alkada, symbolowi sprawiedliwości. Dramaturg znakomicie operuje tłumami, które przeciwstawiają spokój domu Crespa – wrzawie ulicznej, lub żołnierzy – broniącym się wieśniakom. Sens dramatu obrazuje podstawowa dla twórczości Calderóna polaryzacja pomiędzy rozumem a naturą, w której prawo-rozum uosabia postać Pedra Crespa, a naturę kapitan Alvaro.

Alkad z Zalamei należy do najchętniej grywanych dramatów Calderóna. Szczególnym powodzeniem cieszył się w XVIII wieku w przedrewolucyjnej Francji. Przeróbki ówczesnej francuskiej wersji dramatu na język polski dokonał Jan Baudouin. Jego dramat, przedstawiający reformatorskie dążenia polskiego mieszczaństwa, a zatytułowany Burmistrz poznański, został wystawiony w 1782 roku w Teatrze Narodowym. Hiszpański oryginał był trzykrotnie tłumaczony na język polski przezː Edwarda Chłopickiego, Edwarda Porębowicza i Ludwika Hieronima Morstina. Dramat ponownie trafił na polską scenę w 1889 roku jako Sędzia z Zalamei i zagościł na niej przez czas dłuższy wystawiany