W 1962 został wykładowcą filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w Opolu. W 1975 został nauczycielem akademickim Wydziału Filozofii KUL. W 1976 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Hipoteza w filozofii bytu nadano mu stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1987 mianowano go profesorem nadzwyczajnym, a w 1992 profesorem zwyczajnym. W 1992 został kierownikiem Katedry Metodologii Filozofii na Wydziale Filozofii KUL. W 1994 objął stanowisko kierownika Katedry Filozofii Systematycznej i Historii Filozofii Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.
W 2007 przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Nysie.
Otrzymał w 2005 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Zmarł 8 marca 2018. 12 marca 2018 został pochowany na cmentarzu komunalnym w Nysie.
Członkostwo w korporacjach naukowych Sekcja Wykładowców Filozofii w Uczelniach Kościelnych w Polsce (sekretarz W latach 1974–1996) Towarzystwo Naukowe KUL (od 1975, od 1990 członek zarządu) Europejskie Stowarzyszenie Etyków Societas Ethica (1977–1991) Lubelskie Towarzystwo Filozoficzne (od 1987)
Przypisy
Linki zewnętrzne Bibliografia prac