W okresie od 16 sierpnia do października 1944 roku był dowódcą 3 Armii Uderzeniowej, po czym ponownie został zastępcą dowódcy 2 Frontu Nadbałtyckiego.
W listopadzie 1944 roku został głównym inspektorem piechoty Armii Czerwonej, funkcję tę pełnił także po zakończeniu II wojny światowej, do czerwca 1946 roku, kiedy został zastępcą generalnego inspektora, a od czerwca 1948 roku generalnym inspektorem wojsk strzeleckich Głównej Inspekcji Sił Zbrojnych ZSRR.
W sierpniu 1950 roku ukończył wyższy kurs akademicki w Akademii Sztabu Generalnego im. Woroszyłowa, po czym został wyznaczony na stanowisko pomocnika dowódcy Taurydzkiego Okręgu Wojskowego, jednak ze względu na stan zdrowia funkcji tej nie objął. W związku ze stanem zdrowia w okresie od lutego 1951 do czerwca 1953 roku był w dyspozycji Wydziału Kadr Armii Czerwonej, po czym został przeniesiony do rezerwy.
Mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł, został pochowany na cmentarzu Dońskim.
Awanse kombryg (rozkaz nr 2484 z dnia 26.11.1935) generał porucznik (rozkaz nr 945 z dnia 04.06.1940)
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Kutuzowa I st. (22.09.1943Указ Президиума Верховного Совета z 22.09.1943) Order Suworowa II st.