W kwietniu 1934 roku został pomocnikiem szefa Wydziału Wyszkolenia Bojowego Armii Czerwonej.
W czerwcu 1940 roku został dowódcą 15 Korpusu Strzeleckiego w Lenigradzkim Okręgu Wojskowym., a następnie od maja 1941 jest dowódcą 23 Armii w tym okręgu.
Po ataku Niemiec na ZSRR nadal dowodził 23 Armią, która zajmowała stanowiska obronne na granicy radziecko-fińskiej na przesmyku Karelskim. Dowodził ta armia do września 1941 roku, a następnie do czerwca 1942 roku był w dyspozycji dowództwa Frontu Leningradzkiego.
Od czerwca do sierpnia 1942 roku był szefem grupy kontrolerów ds. mobilizacji i formowania wojsk w okręgach wojskowych. Po czym w sierpniu 1942 roku został zastępca dowódcy Frontu Kalinińskiego a po jego rozwiązaniu był w dyspozycji kadr Armii Czerwonej. Po czym w styczniu 1944 został zastępcą dowódcy 2 Frontu Nadbałtyckiego.