latał amerykańskim bombowcem B-25 Mitchell. W sierpniu-wrześniu 1942 wykonywał loty zwiadowcze i naloty bombowe na Froncie Zachodnim i Stalingradzkim, 29 września 1942 pułk włączono w skład Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, 12 marca 1943 Dragomiriecki został dowódcą klucza w stopniu starszego porucznika. W marcu 1943 wraz z załogą wykonał 20 nalotów na węzły kolejowe i lotniska wroga w rejonie Homla, Briańska i Smoleńska, 23 marca 1943 został ostrzelany przez obronę przeciwlotniczą. Później bombardował cele w rejonach Mohylewa, Mińska, Orszy, Połtawy, Warszawy i Królewca. W marcu 1944 został dowódcą 337 pułku Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, do października 1944 wykonał 212 lotów bojowych. Po wojnie dowodził pułkiem bombowców i potem 116 Dywizją Bombowców Ciężkich, w 1958 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, 1961-1969 dowodził 6 Samodzielnym Korpusem Bombowców Ciężkich w stopniu generała porucznika lotnictwa, w 1976 zakończył służbę wojskową.