Władimir Porfirjewicz Dragomiriecki (ros. Владимир Порфирьевич Драгомирецкий, ur. w Bohopolu (obecnie Perwomajsk w obwodzie mikołajowskim), zm. 23 sierpnia 1979 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał porucznik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Był narodowości ukraińskiej. Skończył szkołę fabryczną, pracował w fabryce w Kirowohradzie, w lipcu 1934 ukończył szkołę pilotów i techników lotniczych w Bałaszowie i został dowódcą Jenisejskiej Grupy Lotnictwa Cywilnego w Krasnojarsku. W 1937 został lotnikiem-instruktorem Moskiewskiego Terytorialnego Zarządu Aerofłotu, od 1940 należał do WKP(b), od czerwca 1942 służył w Armii Czerwonej, mianowano go dowódcą załogi samolotu 16 pułku bombowców 222 Samodzielnej Brygady Bombowców Dalekiego Zasięgu Rezerwy Najwyższego Dowództwa i 19 lipca 1942 skierowano na front; latał amerykańskim bombowcem B-25 Mitchell. W sierpniu-wrześniu 1942 wykonywał loty zwiadowcze i naloty bombowe na Froncie Zachodnim i Stalingradzkim, 29 września 1942 pułk włączono w skład Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, 12 marca 1943 Dragomiriecki został dowódcą klucza w stopniu starszego porucznika. W marcu 1943 wraz z załogą wykonał 20 nalotów na węzły kolejowe i lotniska wroga w rejonie Homla, Briańska i Smoleńska, 23 marca 1943 został ostrzelany przez obronę przeciwlotniczą. Później bombardował cele w rejonach Mohylewa, Mińska, Orszy, Połtawy, Warszawy i Królewca. W marcu 1944 został dowódcą 337 pułku Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, do października 1944 wykonał 212 lotów bojowych. Po wojnie dowodził pułkiem bombowców i potem 116 Dywizją Bombowców Ciężkich, w 1958 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, 1961-1969 dowodził 6 Samodzielnym Korpusem Bombowców Ciężkich w stopniu generała porucznika lotnictwa, w 1976 zakończył służbę wojskową.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (5 listopada 1944) Order Lenina (trzykrotnie – 18 września 1943, 5 listopada 1944 i 31 października 1967) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 12 marca 1943, 14 kwietnia 1944 i 30 grudnia 1956) Order Aleksandra Newskiego (25 lipca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (27 marca 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie – 15 listopada 1950 i 22 lutego 1955) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975) Medal „Za zasługi bojowe” (6 listopada 1945) Order Partyzanckiej Gwiazdy I klasy (Jugosławia) I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=14193 (ros.)
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy lotnictwa Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem Partyzanckiej Gwiazdy (Jugosławia) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Kuncewskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Perwomajsku (obwód mikołajowski)