Z Martynasem Yčasem brał również udział w pierwszej i drugiej konferencji litewskiej w Sztokholmie, dążącej do zorganizowania litewskiego rządu podczas i po I wojnie światowej.
25 października 1915 roku Szyling, Balys Sruoga i Ignas Šeinius spotkali się z Maksimem Gorkim, aby omówić wydanie rosyjskojęzycznej książki o Litwie. Stanisław Szyling ponad wszystko wspierał litewski interes narodowy. Był lobbystą na rzecz Litwy wśród Rosjan. Pełnił jednocześnie funkcję przewodniczącego Rady Litewskiej w Rosji w 1917 roku, kiedy to założył Demokratyczną Narodową Ligę Wolności (Santara) – partię demokratyczną, której celem było przywrócenie Litwy jako niepodległego państwa. Został wybrany na jej wiceprezesa i zaczął publikować cotygodniowe wydania Santary, które osobiście finansował. W tym samym roku zaczął organizować litewskie wojsko rozproszone po całym Imperium Rosyjskim i publikować „Oficera Wolności” dla personelu wojskowego. Zaczął także opracowywać postulaty do nadchodzących wyborów do Konstytuanty w Petersburgu.