W 1987 cała rodzina przeprowadziła się do Frankfurtu nad Menem, gdzie Szymanis znalazł zatrudnienie na tamtejszym Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego jako wykładowca języka polskiego i polskiej literatury. Pozostał związany z krajem, w 1988 został dyrektorem warszawskiego uniwersytetu powszechnego i funkcję tę piastował przez kolejne cztery lata, współpracował także ze Związkiem Literatów Polskich i Towarzystwem Wiedzy Powszechnej.
Po pięciu latach emigracji powrócił do Warszawy i na Wydział Polonistyki UW, początkowo jako adiunkt, od 2003 jako starszy wykładowca, a w 2009 uzyskał stopień docenta. Od 1993 przez dwanaście lat (dwie kadencje) był zastępcą dyrektora Instytutu Literatury Polskiej, równolegle wykładał także w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku (od 1995) i Szkole Wyższej Przymierza Rodzin im. Błogosławionego Edmunda Bojanowskiego w Warszawie (od 2002). Jego wykłady cieszyły się niezwykłą popularnością i zazwyczaj gromadziły ogromną liczbę studentów także z innych kierunków.