Przez następne 4 lata studiowała w Poznaniu w Wyższej Szkole Handlowej. Po jej ukończeniu w 1930 otrzymała Dyplom Nauk Handlowych. Za bardzo dobre wyniki w nauce otrzymała stypendium na dalsze studia w Akademii Handlowej w Antwerpii. Nie podjęła jednak tych studiów, wybrała pracę w Wolnym Mieście Gdańsku. Została nauczycielką w Polskich Szkołach Handlowych Macierzy Szkolnej, w latach 1930–1939 uczyła przedmiotów handlowych i gimnastyki. W lipcu 1939 ze względów bezpieczeństwa, na polecenie Komisariatu Generalnego RP w Gdańsku, przeprowadziła się do Gdyni. Niedługo dojeżdżała do pracy w Gdańsku. W Gdyni zastał ją wybuch wojny. W pierwszych dniach września zorganizowała z harcerkami w budynku Sądu Okręgowego pomoc żywnościową i odzieżową dla uciekinierów i więźniów. Przed zapowiedzianą akcją wysiedleńczą Polaków z Gdyni, w październiku 1939 r. opuściła miasto. Wraz z koleżanką rowerami wyjechały do Stężycy na plebanię wujka ks. Franciszka Kalisza (1877-1953), a następnie dalej w okolice Lubawy. Rodzice Marii w 1940 zostali wysiedleni przez Niemców ze swojego gospodarstwa i przebywali u rodziny Śliwińskich. Maria ukrywała się przez okres okupacji u dalszych krewnych w Brzoziu i Małym Głęboczku koło Lubawy.