Reaktor zachował się podobnie - moc reaktora spadłą do zera w ciągu mniej niż 500 sekund.
wyjęcie prętów bezpieczeństwa bez SCRAM (anormalny wzrost reaktywności) - przeprowadzony dwukrotnie, z dwoma różnymi dodatnimi reaktywnościami (uzyskanymi przez wyciągnięcie pręta kontrolnego o 12 lub 130 cm). Moc wyjściowa reaktora wynosiła 3MW. Po wyciągnięciu pręta, reaktor osiągnął maksymalną moc, odpowiednio, 5,37 i 7,23MW. Aktywowały się środki bezpieczeństwa: wyłączyły się cyrkulatory helu, i odizolowano obieg pierwotny i wtórny. Moc reaktora spadła z uwagi na ujemny temperaturowy współczynnik reaktywności. Po około 2 godzinach reaktor osiągnął stabilną moc na poziomie ok. 200 kW.
Ponieważ w pierwszej dekadzie XXI wieku był jedynym na świecie działającym reaktorem z rdzeniem usypanym, służył jako obiekt badań dla wielu zespołów naukowych z całego świata, w tym jako wzorzec do badań nad dokładnością kodów komputerowych opisujących fizykę eksploatacji reaktorów. Stanowił jeden z 4 reaktorów HTGR badanych przez państwa członkowskie IAEA w ramach wieloletniego wspólnego programu badawczego Evaluation of HTGR Performance.
Zobacz też Elektrownia jądrowa Peach Bottom
Przypisy
Kategoria:Reaktory jądrowe Kategoria:Nauka w Chinach