W Zakładzie Geologii Rud Metali uczestniczył również w dokumentowaniu prognostycznych zasobów rud cynku i ołowiu w rejonie Żarki Zachód oraz Winowno (województwo śląskie)-Będusz.
W latach 1979–1980 brał udział w Międzynarodowej Ekspedycji Geologicznej Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Mongolii jako specjalista i geolog surowcowy. Pracował w górach Chentej, na obszarze Zulget. Poszukiwał tam złóż fluorytu, cyny, wolframu oraz cynku i ołowiu.
Był autorem ponad 30 publikacji oraz wielu opracowań archiwalnych, koreferatów, recenzji, opinii i recenzji.
We wrześniu 1990 odszedł na emeryturę. W listopadzie 2000 zmarł w Warszawie.
Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi Złota Odznaka „Zasłużony dla polskiej geologii” Odznaka Grunwaldzka Zespołowa Nagroda Ministra Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa
Publikacje Gajewski Z., 1966, Serpentynity Grochowej – Braszowic i związana z nimi mineralizacja magnetytowa, Z geologii Ziem Zachodnich, Sesja naukowa dwudziestolecia polskich badań 1945-1965, t. 2. Zagadnienia geologii podstawowej i stosowanej, s. 451-457. Gajewski Z., 1970, Budowa geologiczna i znaczenie gospodarcze dolnośląskich złóż magnezytów oraz perspektywy ich poszukiwań, Przegl. Geol., v. 18, nr 6, s.