Był ekspertem Instytutu Materiałów Wiążących w Opolu, był członkiem Polskiego Towarzystwa GeologicznegoLista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971. W 1974 został mianowany członkiem Komisji Oceny Projektów Badań Geologicznych, a od 1986 członkiem i zastępcą przewodniczącego Komisji Zasobów Kopalin przy Ministrze Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych. Od 1983 był też członkiem Rady Naukowo-Technicznej Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Kruszyw Budowlanych w Warszawie.
W 1977 został przeniesiony z Zakładu Geologii Surowców Skalnych do Zakładu Geologii Rud Metali. Zajął się tam problemem wykorzystania skał anortozytowych, których duże ilości miały być wydobywane podczas planowanej eksploatacji rud ilmenitowo-magnetytowych w okolicach Krzemianki na Suwalszczyźnie. Pracował nad podziemną przeróbką tego surowca odpadowego. Brał również udział w rozpoznawaniu i dokumentowaniu złoża rud ilmenitowo-magnetytowych w Udryniu, niedaleko Krzemianki. Za dokumentację tego złoża otrzymał zespołową Nagrodę Ministra Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.