Tworząc nowe fortyfikacje na prawym brzegu Odry Zachodniej ustawiono na Łasztowni dwie małe bramy: Bramę Kozią – zamykającą wejście na Łasztownię Stoczniową z kierunku NE, dwa filary zwieńczone kulami Bramę Parnicką – stojącą u wylotu głównej ulicy Łasztowni przy moście nad Parnicą, ochraniającą zabudowania wyspy thumb|400px|center|Plan szwedzkich umocnień Szczecina z lotu ptaka. Plan fortyfikacji opracował szwedzki inżynier David Portius. Wykonanie nadzorowali specjaliści holenderscy: Noe Janssen i Harms Klassen.
Bramy należące do fortyfikacji pruskich thumb|220px|Bramę Portową zdobiła przed II wojną światową fontanna z pomnikiem Amfitryty. Pruskie projekty modernizacji i rozbudowy fortyfikacji szwedzkich powstawały już przed uregulowaniem prawno-politycznej sytuacji Szczecina w 1720 roku, od roku 1713. Projekty opracowywali m.in. Johann Bernhard Scheither (budowniczy elektora brandenburskiego, Fryderyka Wilhelma I), Jean de Bodt (inżynier francuski) i Gerhard Cornelius van Wallrawe (inżynier pruski, syn oficera holenderskiego). Okres realizacji planów objął lata 1724–1873.