Zarząd Stronnictwa Pracy na Wychodźstwie, następnie w sierpniu 1948 został sekretarzem generalnym Stronnictwa Pracy kierowanego przez pozostającego od października 1947 na emigracji Karola Popiela i aż do jego śmierci w 1977 był jednym z jego najbliższych współpracowników. W latach 1950–1956 mieszkał w USA, gdzie wyjechał razem z Karolem Popielem. W 1950 został członkiem władz Polskiego Narodowego Komitetu Demokratycznego (grupującego poza SP, także emigracyjne Polskie Stronnictwo Ludowe i Stronnictwo Demokratyczne), w tym samym roku został też sekretarzem generalnym Chrześcijańsko-Demokratycznej Unii Europy Środkowej zrzeszającej chadeckie partie emigracyjne Polski, Litwy, Łotwy, Czechosłowacji, Węgier i Słowenii, od 1951 reprezentował także światowy ruch chadecki przy ONZ. W 1956 zamieszkał we Francji, w 1961 był jednym z założycieli, a następnie był sekretarzem generalnym Światowej Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Od 1962 mieszkał we Włoszech, od 1977 przyjeżdżał systematycznie do Polski, w której zamieszkał na stałe w 1992. Od lat 60. współpracował ze środowiskiem skupionym w Polsce wokół Janusza Zabłockiego, podjął także kontakty z wywiadem PRL, jakkolwiek traktował je jako polityczne. Pod koniec życia był prezesem honorowym ChDSP.