W 1945 roku, 26 lutego, Pauliac otrzymała swój przydział do Polski, na trzeci front Ukraiński.
Praca dla francuskiej misji repatriacyjnej (wiosna 1945) 28 marca 1945, Madeleine Pauliac została wysłana przez generała Juina do generała Catroux, ambasadora Francji w ZSRR, który przyjął ją w Moskwie 2 kwietnia 1945 roku. Natomiast 20 kwietnia 1945, powierzono jej stanowisko szefa misji Francuskiego Czerwonego Krzyża, ordynatora francuskiego szpitala, otwartego na tę okazję w Warszawie, przy ulicy Krynicznej 6, w opuszczonym budynku Polskiego Czerwonego Krzyża. Klinika ta stanowiła kontynuację świadczeń zapewnianych do tej pory w sposób niepewny, niemalże bez potrzebnych środków, przez dowódcę Charlesa Liebera do dnia jego wyjazdu. Tymczasowo również, podlegała administracyjnie ministerstwu do spraw więźniów, zesłańców i uchodźców (PDR- Ministère des prisonniers, déportés et réfugiés).