Książę nadał wówczas tę wieś wraz z Chorzowem (Starym) na własność klasztorowi bożogrobców w Miechowie.
W akcie sprzedaży z 15 grudnia 1360 roku zawartym między księciem opawsko-raciborskim Mikołajem II a wojewodą sandomierskim Ottonem z Pilczy zostały wymienione kolejne osady: Bogucice, Jaźwce, Ligota, Rozdzień, Szopienice i Załęże, które tworzyły wraz z Mysłowicami dobra mysłowickie. Na podstawie tego dokumentu na terenie wymienionych osad zostały ustanowione dobra rycerskie.
Fragment dokumentu darowizny:
mały|Walenty Roździeński na drzeworycie z poematu Officina ferraria
W średniowieczu na słabych w rejonie Katowic glebach uprawiano żyto, jęczmień, owies, tatarkę, groch, proso i chmiel, a dodatkowym źródłem utrzymania była hodowla ryb w stawach. Lesiste i bagniste tereny pokryte gęstą siecią rzek obfitowały w płytko zalegające rudy żelaza, a bliskość ośrodków miejskich (Bytom i Gliwice) sprzyjała rozwojowi zakładów hutniczych. Według hipotezy Ludwika Musioła prawdopodobnie już w 1360 roku istniała Kuźnica Bogucka, natomiast pierwsza wzmianka o jej działalności pojawiła się w 1397 roku w orzeczeniu wyroku sądowego w sprawie sporu o kolaturę kościoła w Mysłowicach.