W C. K. Armii pod koniec 1891 został mianowany na stopień porucznika w rezerwie w korpusie oddziałów kolejowych i zakładów narzędzi kolejowych 1 stycznia 1892. Od początku był przydzielony do 3 pułku kolejowego we Lwowie do około 1899. Około 1900 został przeniesiony do ewidencji C. K. Obrony Krajowej i zweryfikowany w stopniu porucznika piechoty w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1892. W tym charakterze był przydzielony do 17 pułku piechoty obrony krajowej w Rzeszowie, od około 1902 do około 1906 do 19 pułku piechoty obrony krajowej we Lwowie. Od około 1907 był porucznikiem w stosunku ewidencji C. K. Obrony Krajowej, a od około 1913 do 1914 w tym samym charakterze w piechocie C. K. Obrony Krajowej. Podczas I wojny światowej został awansowany na stopień nadporucznika w piechocie C. K. Obrony Krajowej z dniem 1 listopada 1914 i do 1918 pozostawał w stosunku ewidencji. Podczas wojny był oficerem pułku pospolitego ruszenia piechoty nr 2.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1923 był zweryfikowany z lokatą 6, a w 1924 z lokatą 5). W latach 20.