Okręty podwodne typu Leniniec (L) – typ radzieckich podwodnych stawiaczy min czterech serii: II, XI, XIII oraz XIII Bis z czasów międzywojennych i drugiej wojny światowej. Wywodzące się w dużej mierze z konstrukcji brytyjskiego okrętu podwodnego HMS L55 , były częścią wielkiego programu rozwoju floty Józefa Stalina. Ogółem wybudowano 25 jednostek tego typu wszystkich serii.
Okręty typu L służyły we wszystkich czterech flotach marynarki wojennej Związku Radzieckiego. Mimo że jednostki tego typu uważane były we flocie radzieckiej za udane, podobnie jak cała radziecka flota podwodna odniosły jedynie umiarkowany sukces w wojnie morskiej podczas drugiej wojny światowej.
Program rozwoju floty Józefa Stalina Mimo głębokich rosyjskich tradycji w konstruowaniu okrętów podwodnych, początkowy okres rozwoju radzieckiej floty podwodnej zdeterminowany był przez możliwości ekonomiczne i techniczną wykonalność, przy wykorzystaniu w możliwie dużym zakresie pomocy zagranicznej. Już na początku lat 20. XX wieku postanowiono położyć szczególny nacisk na rozwój konstrukcji podwodnychNorman Polmar: Submarines Of The Russian and Soviet Navies..., s. 74-85.. 19 sierpnia 1923 roku powstał specjalny komitet kierowany przez szefa zarządu okrętów podwodnych w dowództwie marynarki wojennej N.A. Zarubina.