Był delegatem Rady Miasta Sanoka do wydziału Bursy Jubileuszowej im. Cesarza Franciszka Józefa w Sanoku od 1904 oraz od sierpnia 1905 sprawował stanowisko kierownika (prefekta) tej placówki••••••. W tym charakterze zamieszkiwał w budynku bursy. Wśród uczniów posiadał autorytet, uchodził za dobrego człowieka, przywiązującego wagę do porządku. Był także ceniony za inteligencję oraz sposób wysławiania się.

W Sanoku był kapłanem parafii Przemienienia Pańskiego•••••••••••. Otrzymał tytuł kanonika. Przed 1911 przyznano mu przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu. 4 listopada 1906 został wybrany zastępcą przewodniczącego tamtejszej Rady Parafialnej. W działalności kapłańskiej był uważany za znanego kaznodzieję, zręcznego mówcę, wygłaszającego podniosłe kazania podczas uroczystości zarówno kościelnych jak i patriotycznych••• (w wydaniu „Gazety Sanockiej” z 1910 napisano, iż przemawiał „ze swadą drugiego Skargi”).