Według biografii gen. de Gaulle’a wybór miejsca na rodzinną posiadłość nie był przypadkowy. De Gaulle uważał Szampanię za historyczne „serce Francji”, crème de la crème francuskiej tradycji, wiary i kultury. Został wychowany w podwójnej, pozornie sprzecznej tradycji – szacunku dla francuskiego republikanizmu i Kościoła Rzymskokatolickiego, szczególnie kultu głównych patronów Francji: św. Genowefy, św. Marcina z Tours (biskupa i byłego rzymskiego legionisty) i św. Joanny d’Arc (kobiety-rycerza), kanonizowanej w 1920 roku. Miejscem urodzenia św. Joanny d’Arc i centrum jej kultu jest miejscowość Domrémy-la-Pucelle, położona niewiele ponad 70 km od Colombey-les-Deux-Églises.
Bezpośrednią przyczyną częstych pobytów rodziny de Gaulle w La Boisserie pod koniec lat 30. XX wieku był awans pułkownika de Gaulle’a na dowódcę 507 Pułku Czołgów stacjonującego w Metz, w Lotaryngii.
Po zakończeniu II wojny światowej państwo de Gaulle przenieśli się do La Boisserie na stałe i mieszkali tam jeszcze po wyborze Charles’a de Gaulle’a na prezydenta V Republiki Francuskiej w dniu 21 grudnia 1958.