Po wybuchu II wojny światowej ze względu na brak surowców i utrudnienia stawiane przez okupanta zakłady ograniczyły produkcję, mimo tego Spiess zatrudniał na podstawie fikcyjnych dokumentów ludzi poszukiwanych przez Gestapo, którym groził transport do obozów koncentracyjnych i na roboty.
W 1944 budynki zakładów w Tarchominie uległy znacznemu zniszczeniu, a wyposażenie wycofujący się Niemcy zdemontowali i wywieźli. W 1945 zakłady zostały znacjonalizowane (powstało przedsiębiorstwo Polfa Tarchomin S.A.), a Ludwik Spiess został pozbawiony majątku. W 1946 wyjechał do Gdyni, a następnie zamieszkał w Krakowie, gdzie zmarł w 1956. Spoczywa w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 205, rząd I, grób 18/20).
Odznaczony francuskim Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (1918).
Przypisy
Bibliografia Joanna Kiwilszo "Rodzina Spiessów" Nowa Gazeta Praska Spiess, Fundacja Współpracy Polsko-niemieckiej "Polacy z wyboru" Magdalena Ciepłowska "Dzieje rodziny Spiessów" Na zdrowie Towarzystwo Handlowo-Farmaceutyczne „Ludwik Spiess i Synowie”, Made in Warszawa Historia TZF "Polfa" S.A. Jerzy Waldorff: Cmentarz Powązkowski w Warszawie. Wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984 s.