W 1926 w Henrykowie uruchomiono rzeźnię pracująca na potrzeby zakładów Spiessa, wkrótce powstały również składy fabryczne w Bydgoszczy, Częstochowie, Katowicach, Lwowie, Poznaniu i Wilnie, a także zagraniczne przedstawicielstwa handlowe w Pradze, Ankarze i Rydze. Zakład posiadał elektrownię i bocznicę kolejową oraz wydawał czasopisma „Medicamenta Nova”, „Biologia Lekarska”, „Medycyna i Przyroda”, „Roczny Przegląd Naukowego Piśmiennictwa Lekarskiego”.
W Polsce niepodległej nadal sprawował funkcję konsula honorowego Norwegii w Warszawie (nominacja: 30 marca 1920), a od 1927 – konsula generalnego honorowego z kompetencją terytorialną na RP z wyjątkiem okręgu konsulatu Norwegii w Gdyni (od schyłku lat dwudziestych) i w Łodzi (od połowy lat trzydziestych). Utrzymywał bliskie stosunki z Romanem Dmowskim, wspierał finansowo działalność endecji oraz współtworzył Wydawnictwo Narodowe.
Po 1935 firma zarządzana przez Spiessa była największą w polskiej branży farmaceutycznej. Mimo rozluźnienia w 1936 relacji z francuskim kontrahentem w roku następnym wartość produkcji przekroczyła 7 milionów złotych, a linie produkcyjne opuszczało ponad 220 rodzajów produktów.