Prowincja Lasta całkowicie odmówiła posłuszeństwa władcy. W tej krytycznej sytuacji duchowieństwo etiopskie chciało wykorzystać autorytet cesarskiego syna – Fasiledesa, który był przeciwny jezuitom. Syn próbował podobno nakłonić swojego ojca do zmiany polityki. W 1630 Fasiledes został ogłoszony cesarzem w czasie buntu Sertse Krystosa, ale tron przejął dopiero po abdykacji Susnyjosa dwa lata później, 14 czerwca 1632 roku. W tym samym roku nowy cesarz oficjalnie przywrócił tradycyjną wiarę Etiopczyków, czego wyrazem było sprowadzenia nowego abuny od patriarchy Aleksandrii w celu odnowienia stosunków z Kościołem koptyjskim.
Sobór w Gonderze i polityka wobec jezuitów Zaraz po objęciu władzy przez Fasiledesa, na życzenie lokalnego duchowieństwa zorganizował on sobór w Gonderze z udziałem jezuitów oraz lokalnego kleru etiopskiego. Tych pierwszych reprezentował Afonso Mendes, a tych drugich yczegie Betre Gijorgis. Podczas soboru toczył się spór teologiczny pomiędzy stronami i był on wymierzony przeciwko jezuitom. Yczegie Betre Gijorgis poprosił Fasiledesa, aby wydał Mendesa i jego towarzyszy duchowieństwu koptyjskiemu w celu dokonania na nich zemsty za pośredni udział w spowodowaniu zamieszek w ostatnich latach na terenie Etiopii.