Według autorów artykułu z listopada 2015 roku ówczesny stan wiedzy dotyczący kopciucha kolumbijskiego bazował głównie na pojedynczych lub niepotwierdzonych obserwacjach. Przedstawiciele M. pernix żywią się owadami. Zwykle przebywają samotnie lub w parach, okazjonalnie w grupach wielogatunkowych. Poluje przez wypady z czubków drzew i krzewów, okazjonalnie nie w otwarty teren, a w obrębie korony drzewa. Nie są znane informacje dotyczące rozrodu kopciuchów kolumbijskich.
Status i zagrożenia IUCN uznaje kopciucha kolumbijskiego za gatunek zagrożony wyginięciem (EN, Endangered) od 2000 roku. Wcześniej, w latach 1994 i 1996 otrzymał status narażonego na wyginięcie (VU, Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 600–1700 dorosłych osobników. W 1993 roku w Sierra Nevada de Santa Marta pozostawało jedynie 15% rdzennej roślinności, jednakże głównie na północnych stokach, gdzie występują kopciuchy. Zasięg występowania M. pernix szacuje się na około 2000 km², zaś rzeczywisty obszar występowania na 352 km² (Botero-Delgadillo et al., 2015). Zagrożeniem dla gatunku jest przekształcanie lasów w plantacje konopi indyjskich, również krasnodrzewów (Erythroxylum).