Kariera wojskowa W 1650 r. został utworzony kolejny regiment dragonii Ludwika Wejhera, a Jerzy Klejna został awansowany do stopnia kapitana. W 1651 r. pruski regiment brał udział w bitwie pod Beresteczkiem na Wołyniu przeciwko Kozakom Chmielnickiego. Była to jedna z największych bitew lądowych XVII-wiecznej Europy, a wielkie zwycięstwo armii polskiej było zasługą dowodzącego wojskami polskimi Jana Kazimierza. Kapitan Klejna brał czynny udział w wojnie polsko-rosyjskiej (1654-1667) i w bitwie pod Czarnym Ostrowem w 1657 roku przeciwko Rakoczemu.
W 1654 r. wybuchła wojna polsko-rosyjska, która była następstwem powstania Chmielnickiego i ugody perejasławskiej. Jesienią tego roku oddziały Ludwika i Jakuba Wejherów, w tym regiment dragoński kapitana Jerzego Klejna, pomaszerowały na Litwę przeciw siłom moskiewskim. W obliczu zagrożenia ze strony Szwecji w 1655 r. regiment Wejhera wrócił do Prus, gdzie wszedł w skład garnizonu Malborka wraz z regimentem dragońskim Jakuba Wejhera. Komputowe oddziały Ludwika, a w tym kompania Jerzego Klejny, broniły Prus Królewskich i zamku Malbork przed Szwedami. 18 lutego 1656 r. w oblężonym Malborku zmarł Ludwik Wejher. Jego brat Jakub poddał zamek na honorowych warunkach w marcu 1656 r. Wojska zaciężne, które znalazły się w Malborku po kapitulacji, w większości przyjęły służbę szwedzką.