Odródka długoogoniasta (Palingenia longicauda) – należący do rzędu jętek i rodziny odródkowatych (Palingeniidae) gatunek bogato ubarwionych owadów o długości 8–12 cm i rozpiętości skrzydeł osiągającej 6–7 cm. Swoje jaja składają na powierzchni wody. Jaja następnie opadają na dno i tam wwiercają się w głąb gruntu. Larwy żyją głównie pod kamieniami wśród bujnej roślinności, wwiercając się w osady. Dorosłe owady znane są z krótkiego życia. Na małej głowie znajdują się krótkie czułki, duże oczy złożone i trzy przyoczka. Posiadają szczątkowy aparat gębowy. Dojrzałe płciowo owady w czasie swojego krótkiego życia na powierzchni nie odżywiają się, a przewód pokarmowy wypełniają powietrzem, by móc łatwiej latać. Dorosłe jętki nie latają zbyt dobrze, raczej polatują.
W zależności od gatunku larwy linieją 20–30 razy w ciągu roku lub kilku miesięcy. Ostatnie linienie zachodzi w prawie dorosłym wieku. Ich masowe pojawianie się można obserwować wiosną lub wczesnym latem, gdy odbywają taniec godowy. Wyrajanie jętek rozpoczyna się w godzinach wieczornych i trwa około trzech godzin. Jako początek rojenia należy uważać chwilę, gdy żyjące na gliniastym brzegu rzeki larwy wypływają na powierzchnię dzięki gazom zgromadzonym pod zewnętrznymi pokrywami.