1 października 1949 został starszym pomocnikiem w Polskiej Sekcji Łącznikowej przy brytyjskim War Office do spraw likwidacji PKPR. Z dniem 30 czerwca 1950 został zdemobilizowany.
Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został zatrudniony w przedsiębiorstwie V. and F. Monaco Motors. Działał w Zawiązku Sztabu Głównego Wojska Polskiego na uchodźstwie. Funkcjonował na rzecz planowania przyszłej Armii Wyzwolenia. Zaangażował się w działalność kombatancką w ramach Koła 10 Pułku Dragonów.
Zmarł 3 stycznia 1956 w Londynie. Został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie.
Jego żoną została w 1935 Julia z Urbanowiczów (1908–), a bratem był Wacław Stankiewicz (1906–1991), sędzia, podczas wojny także oficer 1 Dywizji Pancernej w stopniu podporucznika.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (za kampanię francuską 1940) Krzyż Walecznych (dwukrotnie: po raz pierwszy za kampanię wrześniową 1939, po raz drugi za kampanię 1944–1945) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny z palmą (Francja) Krzyż Wojenny (Francja) Oficer Orderu Korony z palmą (Belgia) Krzyż Wojenny z palmą (Belgia) Oficer Orderu van Oranje (Holandia) Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia