Mieczysław Dębski (ur. 10 października 1881 w Warszawie, zm. 16 grudnia 1950 w Brwinowie) – polski inżynier rolnictwa i urzędnik, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 10 października 1881 w Warszawie, w rodzinie Mieczysława (1840–1916) i Pauliny z Rykowskich (1858–1923). W styczniu 1900, będąc uczniem gimnazjum, został uwięziony w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej za organizowanie tajnych kółek uczniowskich i przemyt nielegalnej literatury. W 1904 ukończył Państwowy Instytut Rolniczy w Gembloux (Belgia), następnie wyższe kursy administracji przy Uniwersytecie Warszawskim. W 1904 współorganizator i członek zarządu Polskiego Związku Ludowego (PZL), redaktor tajnego „Głosu Gromadzkiego”. W latach 1905–1906 czynny w akcji rewolucyjnej, importował broń dla bojówek PPS i PZL. Po upadku rewolucji pracował w majątku Rycice, w pow. przasnyskim, następnie wyjechał do Brazylii, prowadził interesy leśne w północnej Rosji, administrował Ordynacją Opiniogórską.