Władimir Pawłowicz Milutin, ros. Владимир Павлович Милютин (ur. w Aleksandrowie w ujezdzie lgowskim guberni kurskiej, zm. 30 października 1937 w Moskwie) – rosyjski socjaldemokrata i komunista, członek KC SDPRR(b) (1917–1918), zastępca członka KC RKP(b) (1921–1922), komisarz ludowy rolnictwa RFSRR (1917), członek Centralnej Komisji Kontroli RKP(b)/WKP(b) (1924–1934).
Życiorys Studiował w Instytucie Handlowym wydziału prawa Uniwersytetu w Petersburgu. Od 1903 w SDPRR, mienszewik, od 1910 bolszewik. Ośmiokrotnie aresztowany, odbył pięć kar więzienia, dwukrotnie zesłany. W czasie I wojny światowej pracownik Ziemgoru.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu, w marcu 1917 członek Saratowskiego Komitetu SDPRR(b), przewodniczący Rady Saratowskiej. Od 12 maja 1917 do 17 listopada 1917 członek CK SDPRR(b), od 18 sierpnia do 23 października 1917 członek Ścisłego Składu CK SDPRR(b), w listopadzie 1917 członek Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, od 9 do 17 listopada 1917 ludowy komisarz rolnictwa RFSRR. Zwolennik rządu koalicyjnego wszystkich rosyjskich partii socjalistycznych (bolszewików, mienszewików i eserowców), wobec oporu Lenina wobec tej koncepcji podał się 17 listopada 1917 do dymisji ze składu Rady Komisarzy Ludowych (wraz z Aleksiejem Rykowem, Wiktorem Noginem i Iwanem Teodorowiczem).