apex auriculae).
Znajdujące się w części centralnej małżowiny usznej zagłębienie to muszla (łac. concha). Tworzy ona wejście do przewodu słuchowego zewnętrznego. Dzieli się na większą część dolną, leżącą między odnogą obrąbka a skrawkiem tzw. jamę muszli (łac. cavitas conchae) i położoną powyżej, pomiędzy odnogą obrąbka a odnogą grobelki, łódkę muszli (łac. cymba conchae). Muszla ograniczona jest od tyłu grobelką (łac. antihelix), rozdzielającą się ku górze na dwie odnogi grobelki (łac. crura anthelicis), pomiędzy którymi znajduje się dół trójkątny (łac. fossa triangularis). Ku tyłowi od grobelki, równolegle do obrąbka, przebiega zagłębienie – czółenko (łac. scapha). W dolnej części grobelka graniczy z przeciwskrawkiem (łac. antitragus), oddzielonym przez bruzdę tylną małżowiny usznej (łac. sulcus auriculae posterior).
Przednie ograniczenie muszli stanowi skrawek (łac. tragus) zbudowany z chrzęstnej blaszki skrawka (łac. lamina tragi), przechodzącej przyśrodkowo w chrząstkę przewodu słuchowego zewnętrznego. Wcięcie międzyskrawkowe (łac. incisura intertragica) oddziela skrawek od przeciwskrawka. Bruzda przednia ucha (łac. incisura anterior auriculae) oddziela skrawek od odnogi obrąbka.