Wyzwoleńcy razem z Shekespearem dotarli do Fort Aleksandrowska 15 sierpnia 1840, a Rosja na długie lata straciła pretekst do podboju Chanatu Chiwy.
Ekspedycja z 1873 thumb|Przeprawa przez pustynię śmierci do Chiwy, pędzla Mikołaja Karazina z 1888 thumb|275px|Atak Rosjan na Chiwę w 1873 pędzla Wasilija Wierieszczagina. Obraz należy do tak zwanego cyklu turkiestańskiego malarza. thumb|Flaga używana przez Chanat Chiwy w ostatnich latach istnienia. Stałą obecność Rosjan w Chorezmie zapoczątkowała budowa Fort Aralska u ujścia Syr-darii w 1848, kiedy panował Aleksander II Romanow. Państwa Azji Środkowej nie były w stanie odeprzeć ekspansji rosyjskiej, pomimo wielu lat ciężkich walk. W 1853 Rosjanie zajęli twierdzę Ak-Meczet, poprzednio należącą do Chanatu kokandzkiego. Od 1862 przez sześć lat Rosja toczyła wojnę z Emiratem Buchary. Kokand i Emirat Buchary ostatecznie utraciły niezależność w 1868 i stały się wasalami cara, zaś terytorium Chiwy było stopniowo pomniejszane. W 1865 Rosja zdobyła Taszkent, a w 1865 Samarkandę. Na przełomie lutego i marca 1873 wojska rosyjskie opuściły swoją bazę i rozpoczęły kampanię skierowaną bezpośrednio przeciwko Chiwie. Generał Konstantin von Kauffman przypuścił atak na Chanat Chiwy przy użyciu dwunastu tysięcy piechoty i jazdy, poruszającej się na koniach i wielbłądach.