218..
Rys historyczny Wprowadzenie pojęcia „kapitalizm finansowy” przypisuje się Rudolfowi Hilferdingowi, który użył go w 1910 r. w swym studium zależności pomiędzy niemieckimi korporacjami, bankami i monopolami przed I wojną światową. Pracę tą wykorzystał Lenin w swej analizie imperialistycznych stosunków światowych potęgFrederic Jameson, 'Culture and Finance Capital’, in The Jameson Reader (2005) p. 257.. Lenin doszedł do wniosku, iż w owym czasie banki były „głównymi, newralgicznymi centrami całego kapitalistycznego systemu gospodarki narodowej”Quoted in E.H. Carr, The Bolshevik Revolution 2 (1971) p. 137.. Określenie „dyktatura kapitalizmu finansowego”Quoted in F. A Voight, Unto Caesar (1938) p. 22. weszło w regularne użycie w retoryce Kominternu.
W tej tradycyjnej marksistowskiej perspektywie, kapitalizm finansowy postrzegany jest jako następstwo kapitalizmu przemysłowego oraz część procesu, w którym cała kapitalistyczna faza historii zmierza ku końcowi. W sposób podobny do tego, jaki prezentował w swych poglądach Thorstein Veblen, kapitalizm finansowy przeciwstawiany jest kapitalizmowi przemysłowemu, w którym zysk czerpie się z produkcji dóbr.