4 wyrzutnie rakietowe BM-13. Większość uzbrojenia nadawała się do remontów lub zastąpienia nowym sprzętem. Prace planistyczne mające na celu rozbudowę wojska podjęto już w końcu 1947 roku. Pierwszy plan opracowany pod kierunkiem zastępcy szefa SG gen. bryg. Stanisława Mossora został odrzucony przez Biuro Polityczne KC PPR. Następny, autorstwa szefa SG gen. broni Władysława Korczyca tzw. „siedmioletni plan rozwoju WP na lata 1949–1955" został przyjęty do realizacji. W artylerii planowano dotychczasowe dwie brygady artylerii rozwinąć w dywizje, sformować od podstaw dwie brygady artylerii przeciwpancernej. Dwa pułki artylerii przeciwlotniczej rozwinięte miały być w dywizje.
W lutym 1949 roku sformowano dywizjon artylerii rakietowej o stanie osobowym 282 żołnierzy. Dywizjon ten miał być zalążkiem dla pułku artylerii rakietowej mobilizowanego na wypadek wojny. W maju 1949 roku sformowano w OW I 15 Brygadę Artylerii Ciężkiej skupiającą trzy dotychczas samodzielne dywizjony artylerii ciężkiej.
W lipcu rozformowano 30 dac a ludźmi i sprzętem uzupełniono 71 pułk artylerii ciężkiej, który wyłączono ze składu 13 BAC i usamodzielniono. Pułk ten przeniesiono jednocześnie na nowy etat o stanie osobowym 824 żołnierzy.