Studia przerwał wybuch wojny, jednak w latach 1941-1944 kontynuowała naukę w Konserwatorium Warszawskim na wydziale pedagogicznym i w klasie wokalnej. Uczyła na kompletach, prowadząc kursy rysunku i malarstwa. Po powstaniu warszawskim i ucieczce z transportu z obozu w Pruszkowie przez pewien czas mieszkała w Krakowie i Zakopanem. Do Warszawy powróciła w kwietniu 1945 r. i podjęła pracę malarki w Biurze Odbudowy Stolicy i zajęła się organizowaniem teatru lalek.
Teatr lalek Początki zainteresowania Sowickiej teatrem lalek sięgają roku 1935, kiedy po okresie stażu w teatrze lalek RTPD „Baj”, prowadząc zajęcia świetlicowe organizowała teatrzyk lalek, a sztuka „Szewc Dratewka” w jej reżyserii i z jej scenografią wyróżniona została nagrodą na konkursie teatrów szkolnych w 1938 roku. Do następnej sztuki dekoracje projektował jej kolega z ASP oraz student PIST, Tadeusz Sowicki (od 1947 roku mąż Ireny), a ich współpraca artystyczna, po powrocie Sowickiego z wojny w 1946 roku, trwać miała przez cały okres jej pracy w teatrze.