W czasie wojny koreańskiej US Navy uznała, że wobec rosnącego zagrożenia ze strony komunistycznych Chin potrzebuje bazy lotniczo-morskiej, skąd łatwiej byłoby utrzymać kontrolę nad Morzem Południowochińskim. Wybrano Subic Bay na Filipinach, a do realizacji projektu zaproszono cywilnych wykonawców, ale ci – ujrzawszy strome stoki Zambales i gęstwę dżungli – stwierdzili, że nie podołają zadaniu. Wówczas zwrócono się do seabees. 2 października 1951 roku na miejsce przybył 3 MCB, a 5 listopada 5 MCB. W ciągu następnych pięciu lat seabees z siedmiu batalionów ścięli wierzchołek góry i przekształcili ją w ponad 3-kilometrową drogę startową. Były to jedne z najrozleglejszych prac ziemnych w historii NCF. Baza, zbudowana kosztem 100 mln USD oddana została do użytku 25 lipca 1956 rokuW.J. Holland, The Navy, 2000, s.148–149..
mały|240px|Seabee podczas walk w Al-Hilli w 2003 W roku 1955 seabees znaleźli zatrudnienie w Antarktyce. W ramach operacji Deep Freeze 200 seabees zbudowało 3000-metrowy pas startowy w bazie McMurdo. Mimo że w pewnym momencie burza śnieżna nieomal zniszczyła wznoszone konstrukcje, pas startowy został oddany na czas. W kolejnych latach seabees zbudowali system dróg, podziemnych magazynów, laboratoriów i pomieszczeń mieszkalnych.