Mimo niechętnej mu postawy ministra sprawiedliwości władze samorządowe adwokatury starały się go ochraniać. Był członkiem Warszawskiej Izby Adwokackiej.

Był zaangażowany w działalność opozycji politycznej. Należał do grona współpracowników Komitetu Obrony Robotników, był doradcą prawnym biura interwencyjnego KOR. Bronił ludzi skrzywdzonych przez system polityczny. Był też inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa.

Współpracował z emigracyjnym Kołem Lwowian w Londynie. Odwiedzał jego współpracowników w Londynie, a na łamach organu prasowego tej organizacji, posługując się pseudonimem „Wojciech Leopolita” publikował wiersze przesycone tęsknotą za utraconym Lwowem.

Był żonaty z Henryką, z domu Machnicką. Zmarł 21 kwietnia 1986 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim 28 kwietnia 1986 (kwatera 37E-5-24).

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – pośmiertnie (2006). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – pośmiertnie (11 listopada 1986, za pracę niepodległościową w organizacjach podziemnych Armii Krajowej).

Przypisy

Bibliografia