Widmo paskowe chlorku talu, był już zarazem zatrudniony jako pomocnik asystenta, a następnie asystent w USB; w tym też czasie był skarbnikiem Stowarzyszenia Asystentów Uniwersytetu Wileńskiego (USB). Chociaż nie zdążył ukończyć studiów przed wybuchem II wojny światowej, od 1937 r. należał do Polskiego Towarzystwa Fizycznego.
Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. w randze podporucznika Wojska Polskiego jako komendant dworca kolejowego w Sandomierzu, potem zaś dowódca kompanii karabinów maszynowych I Batalionu Marszowego O.Z. 15. Dywizji Piechoty. Wzięty do niewoli 28 września, resztę wojny spędził w oflagach. Był osadzony kolejno w Osterode, Arnswalde, Prenzlau, Gross-Born, Sandbostel, Bad Schwartau i Lubece. W obozach jenieckich prowadził zajęcia samokształceniowe i wykłady z dziedziny fizyki. Po wyzwoleniu pracował w polskiej Komisji Weryfikacyjno-Kwalifikacyjnej, która ułatwiała żołnierzom Polskich Sił Zbrojnych i dipisom podjęcie studiów na uczelniach belgijskich.