Włodzimierz Mościcki (ur. w Kijowie, zm. 10 września 1977 w Gliwicach) – polski fizyk, profesor nadzwyczajny Politechniki Gdańskiej i Politechniki Śląskiej, wybitny znawca geochronologii, pionier metody datowania znalezisk organicznych za pomocą izotopu węgla C-14 w Polsce.
Życiorys Jego rodzicami byli Polak Grzegorz Mościcki i Rozalia z domu Skidan-Czarnecka, córka atamana Kozaków dońskich zesłanego przez władze rosyjskie na Syberię. Edukację rozpoczął w Gimnazjum im. Szanina w Omsku. Tam też w 1920 r. jego ojciec został rozstrzelany przez czerwonoarmistów. Matce wraz z nim i jego starszym bratem Bazylim Mościckim (1907–1981) udało się repatriować do Polski w 1921 lub 1923 r. Następnie uczył się w Gimnazjum im. Vetterów w Lublinie, gdzie pełnił też funkcję prezesa samopomocy szkolnej i zastępowego ZHP.
W 1931 zdał maturę i wstąpił na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Podczas studiów był prezesem i skarbnikiem Koła Naukowego Fizyków i Astronomów USB. W latach 1934–1935 odbył roczną służbę wojskową, uzyskując promocję na pierwszy stopień oficerski. U schyłku lat 30., opracowując pracę magisterską pt.