Radon jest naturalnie wydzielany z ziemi oraz z niektórych materiałów budowlanych na całym świecie wszędzie tam, gdzie można znaleźć uran lub tor, a zwłaszcza w regionach, gdzie występują granity lub skały łupkowe, w których występują wyższe koncentracje uranu. 2,6 km² ziemi o głębokości 15 cm (jedna mila kwadratowa ziemi o głębokości 6 cali) zawiera średnio 1 gram radu, który emituje małe ilości radonu do atmosfery. W globalnej skali szacuje się, że 2400 kiurów (91 Tbq) radonu jest rocznie emitowane do gleby. Jednak nie wszystkie regiony występowania skał granitowych są regionami zwiększonej emisji radonu. Radon migruje swobodnie poprzez uskoki geologiczne oraz rozdrobnione gleby i może się kumulować w jaskiniach i wodzie. Ze względu na krótki okres połowicznego rozpadu jego stężenia zmniejszają się bardzo szybko podczas transportu z obszaru produkcji. Jego zawartość w atmosferze waha się istotnie w zależności od pory roku i pogody. Dla przykładu, zaobserwowano kumulację radonu w powietrzu w warunkach Inwersji termicznej oraz niezbyt silnego wiatru.