Wydaje się całkiem rozsądne, żeby dla domeny Plancka spróbować najpierw klasycznej, deterministycznej teorii. Można by spekulować, że to, co nazywamy dzisiaj mechaniką kwantową, może być niczym więcej, niż pomysłową techniką uchwycenia tej dynamiki statycznie.” Blasone, Jizba i Kleinert w swojej publikacji napisali: „przystąpiono do ukonkretnienia niedawnej propozycji G. 't Hoofta, w której teoria kwantowa jest postrzegana nie jako kompletna teoria pola, ale w rzeczywistości jest zjawiskiem wyłaniającym się z głębszego poziomu dynamiki. Leżąca pod spodem dynamika jest traktowana jako klasyczna mechanika z indywidualnymi lagranżjanami, wraz z odpowiednim warunkiem utraty informacji. Z wiarygodnymi założeniami co do natury ograniczeń dynamiki, pokazano wyłonienie się teorii kwantowej z klasycznego algorytmu Diraca-Bergmanna dla ograniczonej dynamiki, zastosowanego do klasycznego całkowania po trajektoriach...”.
Louis de Broglie: „Jeżeli założymy ukryte, sub-kwantowe medium, wiedza o jego naturze wydaje się być pożądana. Na pewno ma skomplikowany charakter.