Historia Koło Geografów Młodzieży Uniwersytetu Jagiellońskiego powstało przy Katedrze Geografii UJ, prowadzonej przez prof. Franciszka Czerny-Schwarzenberga, 20 listopada 1881 r. jako samodzielna organizacja z własnym statutem i władzami. Powodem była konieczność zastąpienia rządowego seminarium z geografii, na które władze nie wyraziły zgody. Po zawieszeniu działalności w 1884 r. Koło odrodziło się rok później jako zupełnie samodzielne Koło Geografów Uczniów UJ. Główną formą działalności były referaty i dyskusje z udziałem profesora. Dodatkowo zaczęto kompletować bibliotekę i organizowano wycieczki. Po uruchomieniu w 1890 r. rządowego seminarium, w formie ćwiczeń praktycznych z geografii, Koło straciło rację bytu i zaprzestało działalności.
Powrót do idei koła naukowego nastąpił w 1915 r. za sprawą dr Ludomira Sawickiego. Rok później władze zatwierdziły statut i zezwoliły na działalność Koła Geografów Słuchaczy UJ. Koło otrzymało pomieszczenie w Collegium Novum, a kuratorem został dr Sawicki. Ze względu na toczącą się wojnę działalność organizacji była znacznie utrudniona. Mimo tego wrócono do sprawdzonych form działania, jak organizacja referatów i dyskusji, kompletowanie biblioteki, organizacja krótkich wycieczek w okolice Krakowa oraz spotkań towarzyskich.