XX wiek Po rewolucji październikowej mnisi klasztoru Objawienia Pańskiego zarejestrowali wspólnotę jako komunę pracy, by móc nadal żyć wspólnie w dotychczasowych budynkach. Dzięki temu, chociaż klasztor został formalnie zlikwidowany w 1919, de facto'' nadal funkcjonował przy cerkwiach, które pozostały czynne jako parafialne. W 1922 z cerkwi Objawienia Pańskiego wywieziono cenne elementy wyposażenia w ramach konfiskaty majątku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Monaster pozostawał czynny do 1929, gdy został zamknięty przez władze radzieckie i zaadaptowany na cele świeckie. Wrota klasztorne z cerkwią nadbramną i dzwonnicą rozebrano. W dolnej cerkwi głównego soboru rozlokowano magazyn, następnie pomieszczenia przejął cech metalowców. W górnej cerkwi znajdował się początkowo internat, a następnie drukarnia. Budowlę częściowo odrestaurowano w latach 80. XX wieku, a następnie przekazano chórowi im. A. Swiesznikowa z przeznaczeniem na salę prób i salę koncertową.
Ocalały sobór Objawienia Pańskiego został zwrócony Cerkwi w 1991. W tym samym roku powtórnie wyświęcono dwa znajdujące się w nim ołtarze na dolnym poziomie świątyni: św. Aleksego metropolity moskiewskiego oraz Kazańskiej Ikony Matki Bożej.