W następnych latach po 1970 roku zaczęto otwierać kolejne nowe winnice w okolicach Maastricht, pozostałych częściach prowincji Limburgii i w prowincji Brabancji.
Nowe odmiany winorośli, odporne na zakażenia grzybicze, wymagające mniejszego nasłonecznienia i dojrzewające wcześniej od odmian klasycznych, które pojawiły się na początku lat 90. XX wieku, zainspirowały Holendrów do zakładania winnic w innych częściach kraju, także tych bardziej zlokalizowanych na północ. Najbardziej wysunięte na północ winnice można znaleźć na terenie prowincji Fryzji i na wyspie Texel.
W Holandii częściej uprawia się białe niż czerwone odmiany winogron. Z odmian białych występują: johanniter, solaris, riesel, cabernet blanc, merzling i helios. Z odmian czerwonych występują: regent, rondo, cabernet cortis, cabertin, pinotin i baron.
Na terenie Holandii znajduje się około 90 dużych i nieco więcej małych winnic produkujących wino na sprzedaż. Ogółem liczba komercyjnych winnic wynosi około 180. Produkcja wina w Holandii to młody i rozwijający się sektor, który nie posiada własnych wielowiekowych tradycji ani wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie i znajduje się na etapie zdobywania know-how.