winami francuskimi i porto.
Winiarstwo w Holandii thumb|Ozdobna butelka holenderskiego wina wyprodukowanego w ramach kampanii reklamowej władz miasta z okazji tysiąclecia Zoetermeer w 2007 roku
Na terenie południowej Holandii winnice były obecne już w czasach rzymskich Imperium Romanum w pierwszych wiekach po Chrystusie. Wino produkowano głównie dla rzymskich żołnierzy, którym przysługiwał jeden litr wina dziennie. Po wycofaniu się rzymskich żołnierzy uprawę winorośli i produkcję wina kontynuowały jedynie klasztory.
Około 1000 roku produkcja wina w Europie ponownie rozkwitła. Na terenie Holandii produkcja wina stała się największa ponownie około 1500 roku. Po 1600 roku zmiany klimatyczne (oziębienie) utrudniły uprawę winorośli. Ostatecznie winnice przetrwały do czasów napoleońskich. Wysoki podatek nałożony około 1800 roku na wina niefrancuskie przez Napoleona oraz wzrost popularności piwa doprowadziły do upadku ostatnie holenderskie winnice. W 1860 uprawa winorośli zanikła całkowicie.
Przez ponad wiek zaprzestano uprawiania winorośli i produkowania win. Dopiero w 1967 w Maastricht powstała mała winnica „Slavante” o powierzchni 800 metrów kwadratowych.