Konwojom takim czasami towarzyszył oficjalny patrol umundurowanej Policji Żydowskich Osiedli (hebr. Miszteret Ha-Jiszuwim Ha-Iwrijim). W dniu 11 grudnia 1947 roku wysłano konwój czterech samochodów ciężarowych, który wpadł w zasadzkę. Zginęło wówczas 10 Żydów. Konwój ten przeszedł do historii jako Konwój Dziesięciu. Hagana postanowiła wtedy, że odtąd będzie wykorzystywać pojazdy opancerzone stalowymi płytami w konwojach. Następnie 5 stycznia 1948 roku ewakuowano wszystkie matki z dziećmi z Gusz Ecjon do Jerozolimy (zamieszkały w klasztorze Sióstr Syjońskich). W dniu 12 stycznia wysłano konwój czterech samochodów ciężarowych z materiałami wybuchowymi, koktajlami Mołotowa i amunicją (eskortę stanowiło 15 uzbrojonych osób). Został on zaatakowany w pobliżu arabskiej wioski al-Chadr, ale zdołał bez strat dotrzeć do Gusz Ecjon. W konwoju przyjechał wówczas Uzi Narkiss, który objął na miejsce Danny’ego dowództwo obrony Gusz Ecjon. Rankiem następnego dnia do Jerozolimy powrócił konwój czterech samochodów z poprzedniego dnia. Zachęciło to dowództwo do wysłania kolejnego większego konwoju. Jeszcze 13 stycznia wyruszyły 23 samochody ciężarowe z żywnością i zwierzętami domowymi (w tym dwie krowy i 20 klatek z kurami). Na obrzeżach Betlejem napotkano na blokady uliczne, które pomimo mocnego ostrzału, zdołały pokonać trzy pojazdy.