Normalnie do bloku Gusz Ecjon każdego dnia docierał transport z zaopatrzeniem, oraz regularnie kursował autobus. Droga łącząca osiedla z Jerozolimą, przebiegała przez miasto Betlejem, które wraz z sąsiednimi wsiami tworzyło gęsto zamieszkany arabski obszar. Siły arabskie posiadały tutaj zdecydowaną przewagę i z łatwością przecięły żydowską linię komunikacyjną, nakładając w ten sposób blokadę na Gusz Ecjon. Od tej pory, trwająca zazwyczaj 30 minut podróż stała się niezwykle trudna. W dniu 8 grudnia 1947 roku doszło do pierwszego ostrzelania samochodu kursującego na tej trasie. Dowództwo organizacji paramilitarnej Hagana podjęło wówczas decyzję o nie ewakuowaniu mieszkańców Gusz Ecjon. Wzmocniono ich obronę oddziałem rezerwowym Palmach, oraz umundurowanymi policjantami z Mobilnej Straży (hebr. Miszmarot Najim) i Strażników (hebr. Heil Ha-Miszmar). Dodatkowo zarządzono, że pojazdy jadące do Gusz Ecjon nie mogły już poruszać się samodzielnie i były łączone w konwoje. Każdy wyjeżdżający z Jerozolimy konwój musiał mieć zabezpieczoną odpowiednią eskortę i posiadać dokładnie zaplanowaną trasę przejazdu. Te pierwsze konwoje wykorzystywały jeszcze otwarte samochody ciężarowe (zazwyczaj pick-upy), ponieważ władze brytyjskie twierdziły, że pojazdy opancerzone mogą niepotrzebnie rozdrażnić Arabów.