Inni tak jak Edmund Leach, jednorazowo lub od czasu do czasu, byli znaczącymi współpracownikami szkoły manchesterskiej.
Twórcy szkoły manchesterskiej Osoby kojarzone albo z RLI w czasach kolonialnych, albo z Manchesterem w jego szczytowym okresie to: John Arundel Barnes, Arnold Leonard Epstein, Trude Scarlett Epstein, Elizabeth Colson, Clyde Mitchell, Godfrey Wilson i Monica Wilson, a współcześnie Richard Werbner, John Comaroff i Jean Comaroff. Każda z nich wniosła odmienny i oryginalny wkład, ale istniały także różnice w prezentowanych przez nie podejściach. Na przykład Clyde Mitchell i Arnold Leonard Epstein dawali pierwszeństwo "analizie sieciowej", ukazującej społeczne i ekonomiczne interakcje jednostek oraz linie łączące te interakcje. To podejście ma wiele wspólnego z podejściem Fredricka Bartha. Werbner z kolei określa cztery główne kierunki związane ze szkołą manchesterską: (1) problemy społeczne, (2) proces artykulacji, (3) międzyludzka interakcja i (4) retoryka oraz semantyka. Przedstawiciele szkoły manchesterskiej bardzo wyraźnie podkreślali znaczenie studiowania problemów społecznych w Afryce Środkowej. Godfrey Wilson ustanowił to priorytetem, gdy pełnił funkcję pierwszego dyrektora Rhodes-Livingstone Institute. Problemy te były wynikiem kolonializmu.