Ponieważ podważanie przez oponentów pozycji J.F. Rutherforda jako prezesa Towarzystwa Strażnica mogło sparaliżować pracę wykonywaną w domu Betel, Rutherford pozbawił Johnsona przywilejów pielgrzymskich i nakazał mu opuścić Dom Biblijny. Natomiast czterej niezadowoleni członkowie zarządu, którzy zostali zamianowani bezpośrednio przez C.T. Russella, lecz nie zostali wybrani przez głosowanie akcjonariuszy Towarzystwa Strażnica, zgodnie ze statutem Towarzystwa prawnie nie byli członkami zarząduSpośród siedmiu członków zarządu 6 stycznia 1917 roku podczas dwudniowego walnego zgromadzenia akcjonariuszy Towarzystwa Strażnica wybrano jedynie trzech członków zarządu: Joseph F. Rutherford został powołany na stanowisko prezesa, Andrew N. Pierson został wiceprezesem, a William E. Van Amburgh sekretarzem-skarbnikiem. Natomiast w kwestii pozostałych stanowisk nie przeprowadzono głosowania. Niejako automatycznie zajęli je: Henry C. Rockwell, Alfred I. Ritchie, Isaac F. Hoskins i James D. Wright.. Ponieważ Towarzystwo Strażnica zostało zarejestrowane zgodnie z „Prawem o niedochodowych stowarzyszeniach Wspólnoty Pensylwanii” J.F. Rutherford zwrócił się w tej sprawie z prośbą o opinię do J. Fithiana Tatema (1869–1921), prawnika z Filadelfii, znawcy prawa o stowarzyszeniach zgodnie z prawodawstwem stanu Pensylwania.