grupa dolna, mająca służyć jako schroniska 12-osobowe plus stajnię), 3 drewnianych cerkwi (z Serednicy i Paniszczowa), 2 dzwonnic (z Michniowca i Chmiela), stodoły, kuźni i 2 spichlerzy (z Bystrego i Smolnika nad Osławą. Dzwonnice i spichlerze po adaptacji miały służyć jako mieszkania personelu, cerkwie – jako domy plenerowe studentów malarstwa i teatru; łopiennicka cerkiew miała zaś stać się biurem z recepcją względnie lapidarium sztuki kamieniarskiej. Całość inwestycji miała kosztować według szacunków 6,5 mln zł i zajmować obszar 13 000 ha.
Groźbą dla krajobrazu Łopienki jest konwencjonalny program rolniczy. Ogołocenie jej stoków, budowa obór, ścieki, system ogrodzeń, słupy linii elektrycznej zmienią fakturę doliny, zdejmą jej skalp (...). Myślimy o Łopience jako o miejscu wioski turystycznej. Także – jako o miejscu rezerwatu krajobrazowego. Także – jako o miejscu chroniącym przeniesione tu zabytkowe chaty. Także – jako o centrum studenckiego ruchu turystycznego w Bieszczadach.