Również Mahawira twórca dżinizmu pomimo tego, że przez dłuższy czas pozostawał z adźiwiką w bardzo zażyłych stosunkach, po odłączeniu się zaczął zwalczać jego poglądy.

Obok trzech najistotniejszych ruchów buddyzmu, dżinizmu i adźiwikizmu, w ramach nurtu samanów działali również: odrzucający wszelką moralność Purana Kaśjapa, propagujący materializm Adźita Keśakambali, eternalizm Kakuci Katjajana i agnostycyzm Sandżajin Wajratiputra.

Samana w klasycznej literaturze antyku W wyniku zetknięcia się Greków z kulturą indyjską w okresie podbojów Aleksandra Wielkiego (336–323 p.n.e.), na dwór Ćandragupty Maurii przybył niejaki Megastenes. Jego opis Indii, w tym jej mieszkańców, ich wierzeń i filozofii dotarł do nas za pośrednictwem Strabona. Bardzo wyraźnie przedstawił on podział indyjskich filozofów na „brachmanes” i „garmanes” (Geografia XV.58-59), a opis ich zwyczajów, tj. asceza, wstrzemięźliwość, wegetarianizm i dążenie do opanowania własnych popędów, nie pozostawia wątpliwości, że chodziło mu o samanów (co potwierdza również współczesna nauka).

Przypisy

Kategoria:Filozofia indyjska